با توأم ای کهنه رفیق:

یاد ایام قشنگی که گذشت، کنج قلبم گرم است!

آرزویم همه سرسبزی توست،

تن تو سالم و روحت شاداب، آنچه شایسته توست خواهانم،

دل یکدانه ی تو سبز و بهاری ، روزگارت خوش باد.

نخ هایم را باره خواهم کرد

                                    روزی

 نه برای اجرای نقشی دیگر 

 نه برای فرار

تا بدانی

این منم

که دستانت را می گردانم

                        مردک خیمه شب باز !!

                                                    (نیلوفر)

كوك كن ساعتِ خویش!
كوك كن ساعتِ خویش !
اعتباری به خروسِ سحری، نیست دگر
دیر خوابیده و برخاسـتنـش دشـوار است

كوك كن ساعتِ خویش !
كه مـؤذّن، شبِ پیـش
دسته گل داده به آب
و در آغوش سحر رفته به خواب

كوك كن ساعتِ خویش !
شاطری نیست در این شهرِ بزرگ
كه سحر برخیزد
شاطران با مددِ آهن و جوشِ شیرین
دیر برمی خیزند

كوك كن ساعتِ خویش !
كه سحرگاه كسی
بقچه در زیر بغل،
راهیِ حمّامی نیست
كه تو از لِخ لِخِ دمپایی و تك سرفه ی او برخیزی

كوك كن ساعتِ خویش !
رفتگر مُرده و این كوچه دگر
خالی از خِش خِشِ جارویِ شبِ رفتگر است

كوك كن ساعتِ خویش !
ماكیان ها همه مستِ خوابند
شهر هم . . .
خوابِ اینترنتیِ عصرِ اتم می بیند

كوك كن ساعتِ خویش !
كه در این شهر، دگر مستی نیست
كه تو وقتِ سحر، آنگاه كه از میكده برمی گردد
از صدای سخن و زمزمه ی زیرِ لبش برخیزی

كوك كن ساعتِ خویش !
اعتباری به خروسِ سحری نیست دگر
و در این شهر سحرخیزی نیست
و سـحر نـزدیک است ....

(کیوان هاشمی)

گاهي بايد سكوت كرد و فقط ديد و شنيد  ................

آسمانم ابریست

پرستوهای سرزمینم

سیمانی اند!!!!

قلبها آهنی

چهره ها در پس دیواری از ریا پنهانند

اشکها سنگی

و اما چشمها، کوهی از یخ!!!!!

احساسی که بتوان به آن احساس گفت؟!!!!!

خدایش بیامرزد.

دفتر اینترنتی ام را

دوست دارم

اینجا

کلمات حد و مرز ندارند

تفکرات اندازه و سقف ندارند

آزادند و رها همچون رهایی تیری از کمان

از هر جایی بخواهم می نویسم

هر چند بی ربط و بی معنی

مهم این است که می خواهم

میتوانم

پس می نویسم

از همه جا و همه کس

بدون مرز و بدون محابا

مرزها فقط به درد درس جغرافیا میخورند تو کلاس

ذهنم اسب وحشی و رام نشده ای را می ماند

سرکش  اما رام شدنی

مهم اینست که "هیچ کس" نمیتواند

راه را بر این اسب سرکش سد کند.

برایم بن بست وجود ندارد

من خدا را دارم

او هست، من هستم و دیگر هیچ

وقتي آسمون ابري ميشه دلم ميگيره

                                   من بغض ميكنم؛ آسمون گريه ..........

یک شبی مجنون نمازش را شکست

بی وضو در کوچه لیلا نشست

عشق آن شب مست مستش کرده بود

فارغ از جام الستش کرده بود

گفت یا رب از چه خوارم کرده ای؟بر صلیب عشق دارم کرده ای

خسته ام زین عشق،دل خونم مکن،من که مجنونم ،تو مجنونم مکن

مرد این بازیچه دیگر نیستم،این تو و لیلای تو...من نیستم!

گفت ای دیوانه لیلایت منم،در رگت پیدا و پنهانت منم

سالها با جور لیلا ساختی،من کنارت بودم و نشناختی .....

گاهي گمان نميكني ولي مي شود

                      گاهي نميشود كه نميشود

گاهي هزار دوره دعا بي اجابت است

                     گاهي نگفته قرعه به نام تو ميشود

گاهي گداي گدايي و بخت نيست

                    گاهي تمام شهر گداي تو مي شود!!!!!

بیخودی پرسه زدیم  / صبحمون شب بشود

بیخودی حرص زدیم / سهممان کم نشود

ما خدا را باخود/ سر دعوا بردیم

و قسمها خوردیم

ما به هم بد کردیم

ما به هم بد گفتیم / ما حقیقتها را

زیر پا له کردیم / و چقدر کیف کردیم

که زرنگی کردیم /از تو من می پرسم

ما که را گول زدیم ؟؟؟