تاکی به تمنای وصال تو يگانه                  اشکم شود از هر مژه چون سيل روانه

خواهد که سر آيد غم هجران تو يا نه        ای تير غمت را دل عشاق نشانه

                                  جمعی به تو مشغول و تو غايب ز ميانه

رفتم به در صومعه ی عابد و زاهد            ديدم همه را پيش رخت ٫ راکع و ساجد

در ميکده رهبانم و در صومعه عابد           گه معتکف ديرم و گه ساکن مسجد

                                     يعنی که تو را می طلبم خانه به خانه

روزی که برفتند حريفان پی هر کار           زاهد سوی مسجد شد و من جانب خمار

من يار طلب کردم و او جلوه گه يار           حاجی به ره کعبه و من طالب ديدار

                                    او خانه همی جويد و من صاحب خانه

هر در که زنم صاحب آن خانه تويی تو         هر جا که روم پرتو کاشانه تويی تو

در ميکده و دير که جانانه تويی تو               مقصود من از کعبه و بتخانه تويی تو

                                      مقصود تويی ٫ کعبه و بتخانه بهانه

بلبل به چمن زان گل رخسار نشان ديد        پروانه در آتش شد و اسرار عيان ديد

عارف صفت روی تو در پير و جوان ديد          يعنی همه جا ٫ عکس رخ يار توان ديد

                                    ديوانه منم ٫ من که روم خانه به خانه

عاقل به قوانين خرد راه تو پويد                   ديوانه برون از همه ٫ آيين تو جويد

تا غنچه ی بشکفته ی اين باغ که بويد          هر کس به بهانی صفت حمد تو گويد

                                  بلبل به غزل خوانی و قمری به ترانه

بيچاره بهايی که دلش زار غم توست             هر چند که عاصیست ٫ز خيل خدم توست

اميد وی از عاطفت دم به دم توست               تقصير ٫ خيالی به اميد کرم توست

                                يعنی که گنه را به از اين نيست " بهانه "

يك پسر كوچك از مادرش پرسيد: چرا گريه مي كني
مادرش به او گفت : زيرا من يك زن هستم .
پسر بچه گفت: من نمي فهمم
مادرش او را در آغوش گرفت و گفت : تو هيچگاه نخواهي فهميد
بعدها پسر كوچك از پدرش پرسيد : چرا مادر بي دليل گريه مي كند
پدرش تنها توانست به او بگويد : تمام زن ها براي هيچ چيز گريه مي كنند
پسر كوچك بزرگ شد و به يك مرد تبديل گشت ولي هنوز نمي دانست چرا زن ها بي دليل گريه مي كنند
بالاخره سوالش را براي خداوند مطرح كرد و مطمئن بود كه خدا جواب را مي داند
.او از خدا پرسيد : خدايا چرا زن ها به آساني گريه مي كنند؟
خدا گفت زماني كه زن را خلق كردم مي خواستم كه او موجود به خصوصي باشد
بنابراين شانه هاي او راآن قدر قوي آفريدم تا بار همه دنيا را به دوش بكشد.
و همچنين شانه هايش آن قدر نرم باشد كه به بقيه آرامش بدهد
من به او يك نيروي دورني قوي دادم تا توانايي تحمل زايمان بچه هايش راداشته باشد
ووقتي آن ها بزرگ شدند توانايي تحمل بي اعتنايي آن ها را نيز داشته باشد
به او توانايي دادم كه در جايي كه همه از جلو رفتن نااميد شده اند او تسليم نشود و همچنان پيش برود
. به او توانايي نگهداري از خانواده اش را دادم حتي زماني كه مريض يا پير شده است بدون اين كه شكايتي بكند
به او عشقي داده ام كه در هر شرايطي بچه هايش را عاشقانه دوست داشته باشد حتي اگر آن ها به او آسيبي برسانند
. به او توانايي دادم كه شوهرش را دوست داشته باشد و از تقصيرات او بگذرد و هميشه تلاش كند تا جايي در قلب شوهرش داشته باشد
.به او اين شعور را دادم كه درك كند يك شوهر خوب هرگز به همسرش آسيب نمي رساند اما گاهي اوقات توانايي همسر ش را آزمايش مي كند وبه او اين توانايي را دادم كه تمامي اين مشكلات را حل كرده و با وفاداري كامل در كنار شوهرش با قي بماند و در آخر به او اشك هايي دادم كه بريزد
.اين اشك ها فقط مال اوست و تنها براي استفاده اوست در هر زماني كه به آن ها نياز داشته باشد
. او به هيچ دليلي نياز ندارد تا توضيح دهد چرا اشك مي ريزد
خدا گفت : زيبايي يك زن در چشمانش نهفته است زيرا چشم هاي او دريچه روح اوست
، ودر قلب او جايي كه عشق او به ديگران در آن قرار دارد